top of page

Pedro Páramo — O romance fantasma de Juan Rulfo que ecoa através do tempo

Foto do escritor: Pedro Sucupira
Pedro Sucupira
2 de fev. de 2021
3 min de leitura

Atualizado: 7 de jul.

Pedro Páramo é um clássico da literatura latino-americana e, paradoxalmente, o único romance de Carlos Juan Nepomuceno Pérez Rulfo Vizcaíno, mais conhecido como Juan Rulfo. Publicado em 1955, o livro se tornou uma obra seminal não apenas pela sua originalidade estrutural, mas pela densidade de seu conteúdo: existencial, histórico e simbólico. Uma leitura curta, de apenas 140 páginas, mas de uma profundidade e dramaticidade impressionantes.

Capa do livro Pedro Páramo, de Juan Rulfo, com paisagem desértica e portas abertas para céus nublados, simbolizando memória, ausência e travessia espiritual.

A narrativa segue Juan Preciado, que, atendendo ao último desejo de sua mãe moribunda, parte rumo à cidade de Comala para encontrar o pai que nunca conheceu, Pedro Páramo. O que parecia ser o início de uma jornada pessoal transforma-se, rapidamente, em uma travessia espectral. Juan não encontra o pai, mas encontra vozes, vultos, lamentos e mortos que ainda sussurram. Comala não é uma cidade, é um purgatório.

Apesar de breve, não é uma leitura simples. A narrativa começa com certa linearidade, o luto da mãe, a viagem, a chegada à cidade, mas logo mergulhamos num tecido fragmentado de flashbacks, vozes fantasmagóricas e múltiplas perspectivas temporais, e a linearidade implode. Confesso que em alguns momentos precisei voltar páginas para me situar. Comala não é um espaço geográfico; é uma metáfora viva da memória, da culpa, da terra condenada à espera de justiça.

E o que torna essa travessia tão poderosa são os diálogos carregados de densidade existencial. Em poucas falas, Rulfo condensa séculos de abandono, pobreza, resignação e desejo. Cito duas que me marcaram profundamente:

“Sei não, Juan Preciado. Fazia tantos anos que não erguia o rosto, que me esqueci do céu. E mesmo que eu tivesse erguido, o que haveria de ganhar? O céu está tão alto, e meus olhos tão sem olhar, que vivia contente só de saber onde ficava a terra.”

Essa fala ecoa como lamento coletivo. A dor que não busca redenção. O corpo que só existe para tocar o chão e jamais o céu.

“A vida já é dura o bastante. A única coisa que faz com que a gente mova os pés é a esperança de que ao morrer nos levem de um lugar a outro; mas quando fecham para a gente uma porta e a que continua aberta é só a do inferno, mais valeria não ter nascido... O céu para mim, Juan Preciado, está aqui onde estou agora.”

Aqui, o inferno não está abaixo, mas ao redor. O céu é ausência. E a vida, uma travessia no deserto de vozes.

Apesar de exigir do leitor atenção redobrada e certa disposição para a confusão temporal, Pedro Páramo recompensa com sobras. A linguagem é econômica, mas cheia de imagens potentes. Os personagens surgem como espectros, mas falam com uma intensidade visceral. E a cada página, o leitor se vê mais envolvido no entrelaçamento entre passado e presente, entre os vivos e os mortos, entre o México mítico e o México real.

Mais do que um romance, Pedro Páramo é uma experiência sensorial, quase ritualística. Um livro em que as palavras não apenas contam, mas ecoam. As vozes que Juan ouve em Comala não são só vozes do passado: são a nossa própria herança colonial, o eco de uma América Latina construída sobre dor, silêncio e ausência.

Talvez por isso a leitura pareça, em certos momentos, um esforço. Mas é o esforço de quem desenterra memória. De quem caminha entre mortos em busca de sentido. De quem compreende, com Rulfo, que há histórias que só podem ser contadas assim em ruínas, em fragmentos, em murmúrios.

Um clássico incontestável, que não envelhece. Lê-se hoje, quase setenta anos depois, e ainda dói como se fosse ontem.


*******************************************************************************************

Se você chegou até aqui, muito obrigado pela companhia. Meu nome é Pedro Sucupira, sou professor, pesquisador em formação e um curioso incansável. Amo estudar, ler e, recentemente, descobri o prazer inescapável da escrita. Sou um explorador apaixonado por literatura, comportamento humano, sociedade e por tudo que toca os campos da ciência e da saúde.

Se este texto te interessou, aqui no blog você encontra outros escritos meus, entre resenhas, contos, reflexões e poemas.

No Instagram, você me encontra como @pedrosucupiraa.

No Skoob, como Pedro Sucupira, onde compartilho os livros que li, estou lendo e pretendo ler.

E no Lattes, é possível acessar minha produção acadêmica, incluindo artigos científicos, capítulos e livros publicados.

Se quiser conversar, trocar ideias, críticas, sugestões ou experiências, sinta-se à vontade para me escrever: pdrohfs@gmail.com.

11 comentários


Convidado:
26 de out.

8xbet đăng nhập dạo này mình thấy có người nhắc tới khi nói về các nền tảng giải trí trực tuyến nên cũng thử mở vào xem cách họ bố trí giao diện ra sao. Mình không đi sâu vào nội dung hay từng trò cụ thể, mà chủ yếu quan sát cách các chuyên mục được phân chia trên trang và cách thông tin hiển thị cho người dùng. Nhìn tổng thể thì các khu như thể thao, casino, game bài hay slot thường được sắp xếp theo từng nhóm khá rõ, hiển thị dạng khối và danh sách nên lướt qua cũng dễ theo dõi. Các bảng dữ liệu được trình bày dạng cột khá gọn, giúp quan…

Curtir

Convidado:
26 de out.

fv88 com mình mở thử lúc rảnh, ban đầu cũng chỉ định lướt vài dòng xem có gì thôi. Mình thường ngại những trang giới thiệu dài quá, nên cứ nhìn tiêu đề trước rồi mới chọn đoạn để đọc. Thấy có mục tin tức riêng thì khá tiện, vì có lúc mình chỉ muốn xem thông tin chứ chưa muốn tìm hiểu từng sảnh. Mình chưa đọc kỹ hết nên cũng không nói gì về những phần khác, chỉ thấy cách chia nội dung như vậy hợp với kiểu xem nhanh của mình. Đọc một đoạn rồi dừng lại, quay lên tìm phần khác cũng đỡ phải dò giữa cả bài dài. Các nhóm sảnh trên trang có tiêu…

Curtir

Convidado:
25 de out.

qs88.com có cách sắp xếp trang chủ khá gọn, kiểu nhìn vào là phân biệt được các phần chứ không thấy mọi thứ chen chúc với nhau. Mình hay bị rối khi gặp trang có quá nhiều nội dung đặt sát nhau, nên bố cục chia khu rõ thế này nhìn dễ chịu hơn chút. Không phải chỗ nào cũng cần làm cầu kỳ, đôi khi để người xem biết mình đang nhìn phần gì là ổn rồi. Mình chỉ nói về phần giao diện thôi nhé, còn nội dung bên trong thì chưa có gì để nhận xét. Có một điểm nhỏ nữa là không phải dò tìm hai nút quen thuộc mỗi lần nhìn lại đầu trang. Nút…

Curtir

Convidado:
20 de out.

go8.com nhìn khá nhẹ mắt, kiểu không cần làm mọi thứ thật nổi mới dễ chú ý ấy. Mình thích cách trang để các chuyên mục thành từng nhóm, vì lúc mới ghé thường chỉ muốn nhìn một lượt xem có những phần nào thôi. Nếu phải dò giữa một đống chi tiết chen nhau thì hơi ngại đọc tiếp. Cách trình bày ở đây đơn giản nên cũng đỡ cảm giác bị rối, nhất là với người không thích mất thời gian làm quen giao diện như mình. Chưa bàn đến nội dung hay các tính năng khác nhé, riêng phần bố cục thì thấy khá hợp mắt. Các nhóm chuyên mục trên trang được tách rõ, nhìn vào…

Curtir

Convidado:
14 de out.

KQBD dạo này mình thấy bạn bè nhắc hoài nên cũng bấm thử xem sao. Mình không có đọc hết nội dung đâu, chủ yếu lướt giao diện xem có dễ theo dõi tỷ số không. Cảm giác đầu tiên là họ ưu tiên phần kết quả lên trước, nhìn cái là thấy ngay tỷ số và mấy thông tin chính sau trận, không phải mò nhiều. Lướt trên điện thoại cũng ổn, kiểu chia khối rõ ràng nên không bị rối mắt. Mình có bấm qua mục Ngoại hạng Anh thử, thấy cập nhật khá nhanh sau khi trận kết thúc, kèm mấy chỉ số cơ bản nhìn gọn gàng. Nói chung hợp kiểu người chỉ muốn check nhanh…

Curtir

Doação

Se você aprecia os textos, reflexões e histórias que compartilho aqui, considere fazer uma doação. Seu apoio ajuda a manter este espaço vivo, independente e pulsando criatividade. Obrigado por caminhar comigo.

R$

Obrigado(a) pela sua doação!

Acompanhe nosso Blog

Obrigado!

©2021 Pedro Sucupira.

bottom of page